Archief

Danique's Run 4 Stichting Semmy

Danique’s Run voor Stichting Semmy was héél indrukwekkend maar ook erg emotioneel.In de ochtend dachten we allemaal "als dat maar goed gaat met het weer" maar we hadden natuurlijk kunnen weten dat Danique daar wel voor zou zorgen. Tijdens de Run was het stralend mooi zonnig weer terwijl de regen vóór en ná de Run met bakken uit de lucht kwam. Een paar leerlingen hadden ’s ochtends al gezegd dat Danique wel voor het mooie weer zou zorgen, dat was fijn om te horen. Om 13.15 uur, na het welkomswoordje van Diana Toonen, kregen alle leerlingen een rose ballon met helium en dat was een heel mooi, indrukwekkend maar erg emotioneel moment. Demi mocht de eerste ballon oplaten en daarna de rest, prachtig. De wind stond precies goed en de ballonnen zweefden richting Danique’s plekkie, wat ons een erg goed gevoel gaf… toeval? Nee, toeval bestaat voor ons niet meer. De ballonnen waren beschikbaar gesteld door een fantastisch bedrijf waarvan we de naam niet mogen noemen maar bij deze willen we deze mensen toch heel hartelijk bedanken voor de prachtige ‘precies goede kleur’ rose ballonnen. Na het oplaten van de ballonnen werd het startsein gegeven voor groep 1 en 2 en gingen de ‘kleinsten’ fanatiek van start. Met rode koppies en natbezweet renden zij vol overgave de rondjes om school en mochten ze na een kwartiertje op naar de ranja en een lekkere appel (met dank aan Huis in ’t Veld levensmiddelen en Leijdekkers Fruithandel, zaterdagmarkt Vaassen). Daarna waren groep 3,4,5 en 6 aan de beurt, wat er superfanatiek aan toe ging. Demi, Elles, Gianna en alle klasgenootjes van Danique liepen mee in deze groep en dat heeft veel indruk op ons gemaakt. Alle vriendjes en vriendinnetjes van Danique die met superveel overgave er helemaal voor gingen. Had onze superlieve Danique hier maar tussen mogen rennen.. waarom nou toch niet?? Hoe is het toch mogelijk dat Danique en ons dit is overkomen?? Wat is er allemaal gebeurd?? Het blijft ongelofelijk…  Demi liep enthousiast zwaaiend naar het publiek rondjes te rennen en dat was heel fijn om te zien. Juf Anne was tijdens Danique’s Run verslaggeefster en dat had niemand beter kunnen doen als zij, wat een enthousiasme, bedankt juf Anne! Nu was het de beurt aan groep 7 en 8 en zij stonden te trappelen van ongeduld, enorm fanatiek. Op het schoolplein stond een erehaag van tientallen meters waardoor de leerlingen liepen en aangemoedigd werden door medeleerlingen, ouders en familie, echt indrukwekkend. Na afloop van Danique’s Run kregen alle leerlingen een klein kadootje, waarvoor we Baltus Bloembollen graag willen bedanken. Ook willen we de hulpmoeders, fotograaf Hans Bouwmeester, de Meesters, Juffen en leerlingen van ’t Mozaiëk, de Rabobank, Diana Toonen en vooral Diana Bouwmeester en Monique Leuwol ontzettend bedanken voor de superorganisatie, tot in de puntjes!! Het voelde goed om onze Danique met z’n allen te herdenken en we hopen dat Danique’s Run veel geld oplevert voor Stichting Semmy. (zie www.stichtingsemmy.nl ) Het bedrag dat we bij elkaar gerend hebben wordt deze week ingezameld en komend weekend bekend gemaakt, we zijn heeel benieuwd.. Voor foto’s van Danique’s Run 4 Stichting Semmy; zie www.pcbsmozaiek.nl

Advertenties

Wat hebben we weer een vreselijk moeilijke maand achter de rug.. 4 april was het een half jaar geleden dat we Danique moesten laten gaan, daar hebben we heel erg tegenop gezien.. Op deze dag was Opa Bart jarig, daarom extra moeilijk. Voorgaande jaren stond Danique ongeduldig en trappelend van enthousiasme naast Opa’s stoel als hij zijn kadootje ging uitpakken. Oh wat missen wij dat! Danique’s enthousiasme en energie was zo bijzonder, wat een gemis! Pasen was ook zo zwaar.. het liefst gaan we aan deze dagen voorbij, doen we alsof ze er niet zijn. Koninginnedag zagen we helemaal tegenop; samen de vlag ophangen, oranje shirtje aan en oranje elastiekjes in het haar, op de versierde wagen door het dorp, naar de kermis. Dat alles wilden we uit de weg gaan dus hebben we een hotel geboekt om maar niet thuis te hoeven zijn en aan alles herinnert te worden. We willen Demi wel een fijne tijd geven. Ze heeft al zoveel ellende en verdriet meegemaakt, voor haar moeten we er toch een ‘fijne’ tijd van maken, voor haar kunnen we en doen we dat.

Iedereen bedankt voor de kaartjes, bloemen en kadootjes van de afgelopen tijd, ook voor alles wat er bij Danique’s plekkie is gebracht, heel lief.

Opbrengst KUNST van Kinderdagverblijf ’t Hummelhuis voor Stichting Semmy.

Kinderdagverblijf ’t Hummelhuis te Heerde heeft in de maand maart een projectweek binnen het kinderdagverblijf en de buitenschoolse opvang over kunst georganiseerd.
In die 2 weken maakte ieder kind een tweetal "kunstobjecten" (de verschillende groepen mochten zelf bedenken wat ze gingen maken). Deze projectweken zijn afgesloten met een avond voor de ouders, waarop de ouders de verschillende kunstprojecten konden bekijken en de kunstobjecten van hun eigen kind konden "kopen". De opbrengst hiervan komt ten goede aan Stichting Semmy en zal binnenkort overhandigd worden aan Demi en Diana Toonen. Hierover later meer.

Dagboek van Danique 2006

9 januari 2006

Je ging vandaag voor het eerst naar de Basisschool, geen probleem, je had er erg veel zin in. Gianna, Samantha, Roan en Nick van het Kwetternest gaan ook vandaag voor het eerst en jullie komen bij elkaar in het groepje. Je juf heet juf Gera en toen je binnenkwam ging je aan het tafeltje met de kraaltjes zitten, Samantha kwam bij je zitten.

17 maart 2006

Het gaat heel erg goed met je op school. Je bent erg enthousiast en we hadden ook niet anders verwacht. Met je rode diddle’tasje kom je heel trots je school uitlopen op zoek naar papa of mama die je komt halen. Je leert veel liedjes die je thuis en achterop de  fiets dan ook uit volle borst zingt : Jezus is een vriend van mij, daarom is mijn jonge hartje ook zo blij, blij, blij.

Je zingt ook vaak, “jij bent de schattigste opa op aarde” en Oya lé lé van K3

We moeten altijd zo lachen als je achter de computer wilt, dan zeg je : mag ik met de KapLuter. Dat klinkt zo leuk. Je kunt het nu al heel erg goed, memory met een grote letter combineren met een plaatje met tekening met dezelfde beginletter, dat gaat al heel erg goed. Knap hoor. Op school ben je ook erg ijverig. Je komt vaak met vele tekeningen thuis.

31 augustus 2006

Sinds 14 augustus ga je weer naar school en nu naar de échte groep 1. Juf Anne is nu ook jouw juf in groep 1, net als bij Demi. Je zit gelukkig bij Gianna Leuwol in de groep en bij Samantha Holland en Justin. Dit zijn echt jouw vriendjes. Je hebt helemaal geen moeite met naar school gaan, je vindt het erg leuk. Sinds 14 augustus heb je ’s nachts ook geen speen meer. Zo van de één op andere dag hoefde dat niet meer en je bent er nu al meer als 2 weken vanaf. Erg knap.

We fietsen nu met z’n 3en naar school, alle 3 op onze eigen fiets. Je fietst al erg goed en andere moeders zeggen ook dat ze het erg knap van je vinden. Je klasgenootjes fietsen nog niet zelf naar school, goed hoor.

Sinds een paar weken wil je weten wat woorden betekenen. Als ik tegen je zeg: wat ben je toch een nieuwsgierig ding’ dan vraag je : Mama, wat is nieuwsgierig?

Ik ben met Demi en jou naar de Julianatoren geweest en zei tegen Papa dat ik jullie wel goed in de “peiling” moest houden enx85.  Je vroeg natuurlijk : Mama, wat is “in de peiling houden?’ Wij moesten daar erg om lachen.

9 november 2006

Je zit nu al een paar maanden écht in groep 1 bij Juf Anne. Gianna is je grote vriendin, samen kunnen jullie de hele wereld aan. Ik had vandaag een 10 minuten gesprek met Juf Anne en ze zei dat je goed weet wat je wilt, dat je heel fanatiek bent in het letterspel: Juf Anne laat dan een kaart zien met een ezeltekening erop en daaronder staat in letters EZEL. Jij moet dan dezelfde letters uitzoeken en ook het woord ezel er neer leggen. Dit doe je al erg goed. Juf Anne zei dat je dat het liefst de hele dag doet. Samantha en Justin zijn ook je grote vrienden. Met Justin ga je trouwen, zeg je steeds.

We moeten vaak om je lachen, je zegt sommige dingen zo grappig. Donald Duck noem jij Dunneld Duck. Je kunt sinds een  tijdje ook fluiten, INfluiten zoals wij zeggen, je zuigt dan als je fluit. Iedere keer hoor je één keer zo’n fluitje, daar komt Danique weer aan.

’s Morgens wil je nu steeds zelf je kleren uitzoeken, wat Mama uitzoekt is vaak niet mooi genoeg, je zoekt dan zelf iets bij elkaar wat écht niet kan. We moeten dan nogal praten om je te overtuigen dat dat echt niet kan.

Vrijdag 6 februari 2009

We hadden vandaag weer iets moois.. We liepen naar Danique’s plekkie en zagen dat het rose bloempotje van Gianna, die naast de foto van Danique staat, om lag door een enorme molshoop. Eigenlijk niet zo mooi maar het leek wel of de mol vlak voor Danique’s foto naar boven was gekomen om dat prachtige snoetje van haar te kunnen zien. Toen René het zand weer glad maakte zag hij een lieveheersbeestje in het hegje achter Danique’s foto. Het zoveelste diertje dat bij Danique’s plekkie zit. Het roodborstje zit er steeds, ook bij ons in de tuin en bij Opa en Oma. Laatst zat er een rups op de steen naast het witte windlicht en een tijdje geleden vloog er een vlinder en een hommel recht op ons af bij haar plekkie. Ook loopt er steeds een konijntje (Stamper) en in de week van afscheid liep er een hertje (Bambi). Niet te vergeten, de witte vlinder die tot 2x toe tegen de wang van Elles vloog en daarna richting ons huis.

Ook kregen we ’s middags een mooi teken. We gingen naar de begraafplaats in Ugchelen om stenen te bekijken bij het Sterrenhofje. Heel veel grafjes, veelal van baby’s die op de dag van geboorte ook zijn overleden. Dan zie je dat het (bijna) nooit voorkomt dat kinderen rond de leeftijd van Danique overlijden en realiseer je je des te meer hoe afschuwelijk, vreselijk veel ‘pech’ Danique (en wij) hebben gehad, hoe kan het?? Waarom Danique?? Ze was zó gezond en had zóveel energie, nooit ziek.. ongelofelijk!! We zagen niet veel moois, veel beertjesstenen en we horen Danique al zeggen; ‘daar ben ik al véééél te groot voor’. Iets verderop zagen we een rose/marmeren steen in hartvorm die we wel mooi vonden. Naast die steen stond een glasmonumentje waar de zon doorheen scheen. Op het moment dat we bij het rose hartje stonden wees Demi ons op iets wat vlak voor onze voeten in het gras te zien was… een regenboogje!! Die verscheen doordat de zon door de rand van het glasmonumentje scheen.. Vast een teken van Danique, ze liet ons weten dat zij die rose steen ook erg mooi vond. Dank je, Danique! Laat ons maar goed weten wat je mooi vindt en dat je altijd bij ons bent!Img_2117 Img_2077 Img_2144 Img_2152

                                                                                           De afgelopen maanden zijn er boekenleggers "Danique voor Stichting Semmy" verkocht bij de Bruna en de Intertoys in Vaassen. Monique en Diana hebben dit geld opgehaald en bij ons gebracht, in totaal weer een heel mooi bedrag van 183,62 !! Dit bedrag heb ik gestort op de rekening van Stichting Semmy. Bruna en Intertoys Van de Kamp, bedankt voor jullie medewerking, en Monique en Diana natuurlijk ook. Het totaalbedrag ‘namens Danique aan Stichting Semmy komt hiermee op  27.197,05   

Danique is altijd bij ons..

Danique liet ons in Oostenrijk gelukkig ook weer goed weten dat ze bij ons was. Boven de skipiste zagen we bijna iedere dag een luchtballon in … de kleuren van de regenboog!! Ook gingen we eten en in dat restaurantje stond alles in het teken van ‘hartjes’. De borden in hartvorm, Demi kreeg een verrassing met hartjes op haar bord, overal hingen hartjes en dat gaf ons een heel fijn gevoel. Toen we thuis waren hoorden we dat het Roodborstje van Oma steeds dichterbij komt en wij zien hem ook steeds meer.

Dinsdag mailde Diana Toonen ons dat ze net had gelezen in ‘de Stedendriehoek’ dat Derek Ogilvie de volgende dag in de Oranjerie zou komen. Daar zijn we natuurlijk heengegaan, wie weet kan hij ons iets vertellen over Danique en … het was heel bijzonder! We stonden in de rij te wachten en we waren als 26e aan de beurt. We liepen naar hem toe, hij zat op een tafel met een paar van zijn boeken én er lag een briefje waarover wij heel verbaasd waren. Op dat briefje stond een naam en niet zomaar een naam.. daar stond : Danique. Hoeveel namen bestaan er??? En dan uitgerekend haar naam!! Echt weer kippevel!! Wij vertelden Derek wat er was gebeurd en hij zei dat het geen toeval was dat wij elkaar die dag ontmoetten. Hij kon nog geen reading doen, dat kan pas 6 tot 9 maanden nadien maar hij heeft ons informatie gegeven en hij zei dat we elkaar zeker weer zouden ontmoeten en It will be amazing, zei hij. Ook zei hij dat hij Demi dan graag wil ontmoeten. Dit was allemaal weer géén toeval en het gaf ons een heel goed gevoel en de hoop om misschien iets van Danique te horen via Derek.

Vandaag zat er de hele dag een rups naast het windlicht bij Danique’s plekkie, wat een mooie vlinder kan worden…

Ook willen we S.V. Vaassen ontzettend bedanken, mede namens Stichting Semmy, voor de prachtige donatie aan de Stichting.

Dank je wel.

Met Kerst en Oud en Nieuw zaten we in Oostenrijk en hebben we iedere dag geskied. Daardoor hebben we bijna geen besef gehad van de (voor ons) moeilijke feestdagen en dat was ook de bedoeling. Het was wel erg moeilijk om van huis en van Danique’s plekkie weg te rijden maar we wisten dat Gianna, Elles, Opa, Oma, en Henk en Ingrid iedere dag voor Danique’s plekkie zouden zorgen en dat gaf ons een goed gevoel. Ook zijn er veel anderen bij haar plekkie geweest en hebben iets meegebracht, allemaal heel erg bedankt daarvoor.

We waren in Hinterglemm (Oostenrijk) waar we met Danique ook 3 winters hebben geskied en waar we hele fijne vakanties hebben gehad. We zagen Danique steeds voor ons, met haar handjes op de knieën en het liefst met zo weinig mogelijk bochtjes "hard" naar beneden skiën. Al die herinneringen deden ons goed, het voelde heel vertrouwd om juist daar te zijn, alsof Danique daar heel dichtbij ons was. Vorig jaar (januari) waren we in Fxfcgen waar we het de eerste 4 dagen best fijn hadden totdat Danique op woensdag aangaf dat ze dubbelzag, wat als een donderslag bij ons binnenkwam en een vreselijke herinnering is.  ‘Gelukkig’ ligt Img_3227die herinneImg_3217rImg_3243ing niet in Hinterglemm. Img_3226Foto’s Fxfcgen Januari 2008. Img_3198 Img_3233  Img_3205_2     Img_3212 Img_3255                                   Img_3201

Zaterdag 3 januari, op de ‘verjaardag’ van Danique waren we weer thuis en was het fijn om de kaarsjes op haar plekkie weer te zien branden en dat het er zo netjes en mooi uitzag. Dit was voor ons de moeilijkste dag van allemaal. Waarom??? mocht ze geen 7 jaar worden? Waarom ons prachtige supermeisje??? We kunnen en willen nog steeds niet geloven dat dit haar en ons is overkomen. Wanneer worden we wakker uit deze afschuwelijke nachtmerrie??? Juist op deze dag is het fijn om te merken dat er veel mensen aan Danique en ons hebben gedacht door middel van een kaartje, mailtje, bloemetje, tekening, kaarsjes etc. Allemaal ontzettend bedankt hiervoor.

Kerstkiekie van onze Niekie

Vorig jaar had ik mooie kerstkleren voor Demi en Danique gekocht maar Danique had natuurlijk weer haar eigen plannetjes en wou de échte Kerstjurk aan. Beide kerstdagen liep ze te stralen in deze jurk en zelfs de kerstmuts met vlechtjes bleef de hele dag op. Ook in 2006 liep ze al in deze jurk.

Dat we dit vrolijke, lieve, grappige, sprankelende schatje nu moeten missen is zó verschrikkelijk afschuwelijk. Nooit zal kerst (en al het andere) meer zo fantastisch en perfect zijn als toen…

Img_0994

Img_0986

Img_0987

Img_1005

***********************************************************************

S.V. Vaassen steunt "Danique voor Stichting Semmy".   

Donderdagavond kwam de Voorzitter van S.V. Vaassen, Bennie Meuleman ons informeren over de voorgenomen akties voor "Danique voor Stichting Semmy". We zijn hier erg blij mee en vinden het bijzonder dat zoveel mensen zich betrokken voelen en zich inzetten voor "Stichting Semmy".  Ontzettend bedankt daarvoor, mede namens "Stichting Semmy". www.stichtingsemmy.nl

Toeval bestaat niet…

Uitgerekend begin oktober bracht Marco Borsato de CD ‘Wit Licht’ uit met nummers als "doe wat je altijd deed, toen ik er nog was" en ‘dochters’ en ‘ik hoor bij jou’ en ‘dans’ en ‘stop de tijd’ en … eigenlijk zijn alle nummers zo treffend en kunnen we ons verdriet eruit gooien als we deze CD draaien, dat lucht vaak een beetje op en zo beginnen we vaak aan de dag, daarna gaan we naar Danique’s plekkie.

Een maand geleden vertelde ik aan René dat ik vaak ‘een vreselijk ouderwetse nummer’ draaide toen mijn moeder was overleden. Dat nummer verwoordde mijn gevoel toen; "laat me alleen, alleen met al m’n verdriet’" en dat "ouderwetse" nummer brengt Gerard Joling uitgerekend NU weer uit… toeval?

We gingen een paar dagen skiën in Snowworld. Op een moment dat ik het in de lift even moeilijk had kwamen we langs een heel klein raampje waardoor we naar buiten konden kijken en wat zagen we… de regenboog! Danique liet ons even weten dat ze bij ons is, zó fijn.

Er was altijd een roodborstje in onze tuin die heel dichtbij kwam, zat soms bijna op de hark van René. Nu is er een roodborstje die Oma achtervolgd, ook op nog geen meter afstand. Op donderdag zelfs in Veessen, vrijdag’s bij Danique’s plekkie en bij haar plekkie ligt iedere dag, naast de steen, steeds op dezelfde plek een vogelpoepje… Toeval?

In de week van afscheid liep er een hertje op het kerkhof (Bambi, waar Danique zo gek op was?) Nu loopt er steeds een haasje (Stamper?) op het kerkhof.

Bij Gianna was het konijntje die ze van Danique had gekregen ontsnapt uit het hok maar dat kon echt niet want het hok zat gewoon op het slot..! Toch was ie ontsnapt..

Tijdens de week van afscheid, toen Danique nog bij ons thuis was, wilden we het licht aandoen op de overloop maar toen sloegen de stoppen door. Naderhand bleek de lamp stuk te zijn. Later hoorden we dat dat bij onze buren Henk en Ingrid ook was gebeurd, op dat zelfde moment en op dezelfde manier..!

De auto van Opa Bart start altijd maar op de dag dat we Danique met zijn auto naar school wilden brengen voor haar afscheid was er geen beweging in te krijgen. 

Op het kerkhof mochten we een plek uitzoeken voor Danique, we konden kiezen uit 5 plekken maar dat leek ons niets. "Iets" trok ons naar de plek waar ze nu ligt en we hadden geen betere plek kunnen kiezen. Als we uit ons slaapkamerraam kijken, zien we precies het plekkie van Danique. De plek had geen meter naar links of rechts moeten zijn, of waar dan ook, dan hadden we het niet kunnen zien. ’s Avonds kunnen we de kaarsjes zien branden en daar kwamen we een week na het afscheid achter. We slapen nu met de gordijnen open en ze voelt dan zó dichtbij.. 

Dit alles kan geen toeval zijn en we hopen nog heel veel tekens te krijgen.

Zaterdag 13 december was het alweer raak. We gingen even Apeldoorn in en liepen we langs een electronica-zaak met wel 10 TV’s bij elkaar en op het moment dat wij langslopen komen er op alle TV’s heel veel gerbera’s in beeld, prachtig!

Dank je, lieve Danique!!Upi0251_2