www.onzemarathon voor Stichting Semmy

De jongens van www.onzemarathon.nl (Henk, Tim, Freek en René) hebben door het lopen van de Marathon in Rotterdam en met het verkopen van oliebollen tot nu toe 3.000,= euro bij elkaar voor Stichting Semmy! Echt een supermooi bedrag! De hele zaterdag 8 mei van vroeg tot laat zijn Henk, Tim, Freek, Marcel Commandeur en zijn team, Bas (zoon van Henk) Bram (vriend en spontane hulp!) en René met de oliebollen in de weer geweest, allemaal super bedankt!  Op www.onzemarathon.nl  kun je lezen hoe ‘de jongens’ zich ingezet hebben voor Stichting Semmy. Onderstaande kun je o.a. lezen op genoemde site en het is ontzettend fijn om te merken dat er zoveel mensen met ons meeleven. Jullie steun doet ons echt goed en ik weet dat we geen "dank je wel" meer mogen zeggen, maar we doen het toch. En natuurlijk willen we de kopers van de oliebollen en de sponsors heel hartelijk bedanken!

De marathon zit erop!

Iedereen heeft deze volbracht. De één wat harder dan de ander, maar iedereen was tevreden met zijn tijd. Daar gaat het om. Op zaterdagmiddag zijn wij vertrokken naar Rotterdam. Van Demy kreeg ik een polsbandje, als ik het moeilijk kreeg hielp deze me erdoor heen. Opgeven is daarna geen optie meer, dat begrijp je. Wij lopen voor Stichting Semmy, voor geld in te zamelen maar zeker ook voor naamsbekendheid. Zondag aan de start…met ons vieren naast elkaar en gezamenlijk over de start. Natuurlijk onder het lied van Lee Towers: "You never walk alone" Daarna wensen wij elkaar succes en gaat ieder zijn eigen race. Het weer is goed, beetje fris maar goed te doen. Vorig jaar had ik het zwaar na 30 km, maar dit viel nu wat mee. Bij 30 km zou Christa, de kinderen en familie staan. Maar helaas…heb ik ze dan gemist…Misschien staan ze wat verder op. Na 35 km draai in een bocht om en van ver zie ik de Semmy vlag wapperen….koude rillingen. Je weet dan weer waar je voor loopt, shit. Ik loop naar hen toe en Demy ( een echt toppertje) geeft mij een fles dinken. Ik laat mijn armbandje zien en ga verder. Ik voel me daarna eigenlijk kloten…niet van het lopen, maar je bent weer bewust van het doel. verdriet van veel mensen en ach..allerlei gedachten spelen door je hoofd. Voor Rene is het natuurlijk helemaal een missie. De laatste kilometers zijn zwaar..maar ik weet dat ik binnen de vier uur ga redden. ik doe net of iedereen voor mij klapt… de laatste bocht, de Coolsingel op. Dit is het moment waar je een half jaar voor traint. de laatste 500 meter, die zijn het mooist. Ik merk aan mijzelf dat het mij wel wat doet. Net zoals vorig jaar zijn de laatste meters voor Danique en de rest van de familie. Je kunt niet veel doen, dit is misschien iets..

Tim staat mij bij de finish op te wachten…Rene is al lang binnen en Freek komt kort na ons binnen. Het was goed om dit te doen…

In Vaassen krijgen wij de mooiste medaille om gehangen, die van Demy..met een mooie vlinder erop….De medaille van de marathon zelf is dan niet meer zo belangrijk…hier doe je het voor.

Mede lopers: mega bedankt voor de afgelopen maanden. Het is goed om dit samen te doen. Je bent vrienden in goede tijden. Maar ook om je in te zetten voor een ander.

Top!

Henk Veldman

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s