Eén jaar voorbij..

Eén jaar voorbij.. wat is er toch allemaal gebeurd?? Het is niet te bevatten, we kunnen niet geloven wat er allemaal gebeurd is en hoe we nu in het leven staan. Iedere dag worden we wakker en is er even de hoop dat het allemaal een afschuwelijke nachtmerrie was maar dan dreunt er weer door je heen dat dit de keiharde waarheid is… We kunnen je niet meer knuffelen, niet meer met je praten, niet meer met je donderjagen, niet meer met je lachen, niet meer van je genieten.. Wat missen wij jou, lieve, vrolijke, dappere, prachtige Danique! Wat was ons leven samen met jou perfect, wat waren wij gelukkig samen! Dat we nu zonder jou verder moeten is zó zwaar, soms vragen we ons af óf we wel verder leven. We doen alles voor Demi en alles wat van ons verwacht wordt maar verder houdt ’t op.

Zondag 4 oktober zijn we natuurlijk eerst naar Danique’s plekkie gegaan waar we steeds lieve familie en vrienden troffen die bloemen, hartjes, kaarsjes, tekeningen.. brachten, heel lief, dat geeft steun in deze vreselijk moeilijke tijd. Ook alle kaartjes en mailtjes met zoveel ontzettende lieve woorden doen ons goed, heel erg bedankt allemaal voor jullie steun. ’s Middags zijn we naar de hertjes op ’t Loo geweest waar we heel vaak met Demi en Danique zijn geweest, we vonden het daar altijd heerlijk. Het voelde nu ook goed om daar te zijn, alsof Danique daar dan ook is. Alle herinneringen komen boven en dat doet pijn maar het is ook fijn om daar herinnert te worden aan alle fijne dingen die we daar samen deden. Onze meiden hebben daar allebei leren fietsen op de lange laan, tussen de hertjes lopen en voeren, in bomen klimmen, kijken ‘of we de prinses nog zagen’, eikels en kastanjes zoeken, stokken zoeken om als een ‘oud vrouwtje’ te lopen.. echt fijn om daar te zijn, zeker op deze dag.

Aan het eind van de middag stond er nog een prachtige (dubbele) regenboog aan de lucht waarvan mijn vader nog een mooie foto heeft gemaakt. Velen vertelden ons dat ze de regenboog hadden gezien. Wat een fijn teken, dank je, lieve Danique, je bent een kanjer! Er gebeurt zoveel om ons heen wat wij zien en voelen als een teken van Danique, dat voelt zo goed. Danique is altijd bij ons en wij zijn altijd bij haar, voor altijd samen.

Foto’s oktober 2007 bij de hertjes op ’t Loo; Img_2587 Img_2600 Img_2610

Img_2586 Img_2613 Img_2563

Advertenties

2 thoughts on “Eén jaar voorbij..

  1. Lieve Christa,

    Regelmatig heb ik de website van julie mooie, dappere Danique gelezen, nadat ik hoorde van mijn zus dat Danique zo ziek was ….. Echt heel afschuwlijk wat jullie is overkomen….. heb eerder wel eens willen mailen, maar vond het zo moeilijk … Maar toch kom ik regelmatig terug op de site om te kijken hoe het met jullie gaat en de mooie foto’s van Danique .. Een jaar voorbij…. Wil je laten weten dat ik veel aan jullie gedacht heb… . en bewondering heb voor de manier, hoe moeilijk ook, hoe jullie ermee omgaan, zeker voor Demi ! Sterkte !!

    Liefs Thilda

  2. Ja een jaar voorbij…., maar nu gaat er iets moois gebeuren bij jullie, richt je daar op, dat kan heel goed met een blij gemoed zonder te vergeten!!! Dat zal nooit gebeuren! Kijk samen met Demi naar de toekomst en daar gloort geluk, we weten het zeker! Hartelijke groetjes van ons uit Portugal

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s