Dagboek van Danique 2003

Ik hield altijd een dagboek bij van Demi en Danique in Word. Het is prachtig om te lezen wat ze deden en zeiden toen ze klein waren. Ieder moment van de dag denken we; was Danique nog maar bij ons; waarom is dit gebeurd; het kan toch niet waar zijn, wat haar en ons allemaal is overkomen. Alle mooie herinneringen aan Danique houden ons op de been. We willen aan haar denken en willen zijn zoals zij was: superlief, vrolijk, dapper en sterk, grappig, vol zelfvertrouwen, verstandig, flink, slim, energiek, trots, sociaal… Hieronder het dagboek van Danique van 2003:

Dsc00017 Dsc00023  Dsc00022Dsc00025Dsc00048

Dsc0003109-01-2003

Tot nu toe heb ik steeds in het boek van “Mijn baby zusje” of  “het boek van ikke” geschreven, maar over Danique kan ik wel meerdere boeken schrijven vandaar dat ik het nu op de computer ga intikken. Danique is een supermakkelijke baby. Ze vindt alles prima, vooral het gaan slapen is uitzonderlijk. Je legt haar in bed, speentje in, ze draait haar hoofdje opzij en stil is ze, slapen. Heerlijk, voor haar maar ook voor papa en mama. Als ze wakker is, is ze zeer nadrukkelijk aanwezig. Vooral met AAHH laat ze zich horen, ook DIT en DAT is heel erg vaak hoorbaar. Ze wijst dan met haar wijsvinger alle kanten op. Op 24 december 2002 ging ze kruipen, prachtig om te zien, zo netjes, beentjes bij elkaar, kontje zo mooi heen en weer en ze komt nu overal. Als ik in de keuken aan het koken ben hoor ik haar al aankomen. AAHH en dan komt dat kleine koppie om de hoek van de koelkast. De toing-toing vindt ze ook helemaal geweldig, wij noemen dat zo, anderen noemen het een bungee. Ze schommelt en springt en maakt een lawaai, prachtig. Sinds dit jaar ’03 gaat ze ook staan aan tafel en lopen aan de hand doet ze ook al erg netjes, dat gaat vast geen maanden meer duren. In bad heeft ze ook praatjes voor 10 alleen als ze moet worden afgedroogd en ze moet liggen wordt ’t een toestand, liggen is niks, dat doet ze liever niet. Wij verzinnen van alles om je af te leiden. Op ’t moment gaat “klap eens in je handjes heel goed, dat kun je ook heel goed. Op je boze bolletje gaat nog wel een wat onbenullig op je hooffie. Met eten kun je soms ook een rakkertje zijn. Vind je het niet lekker, of lust je niet meer dan is het gelijk PPFFF en de hele hap komt er weer uit, nou leer dat maar eens af, ze lacht erom. Toch eet ze goed hoor.

Poppen begin je nu ook leuk te vinden, net als Demi. Met je 1e verjaardag heb je ook een Annabel gekregen, de pop die Demi ook heeft. En je kreeg het huisje voor in de tuin, met een blauw dak en een gele deur.

10-04-2003

Danique is nu 15 maanden, lopen lukt nog nét niet, wel aan één hand, ook nog met iets een houvast aan de capuchon, maar helemaal los nog net niet. Ze wordt al een echt kletskous. Papa, Opa, Op, Ohhh, Dit, Dat, Uit, en liedjes zingen gaat ook heel goed. Als wij zingen: ‘een aap op x85 (en we zijn dan stil, dan doet Danique : hxfbxfbuuuuh, hxfbxfbh, wij weer : ‘hoe vind je x85 Danique weer : hxfbuuuuuh-hxfbxfbh , wij weer : hij rijdt doorx85 Danique : hxfbuuuuuuh-had , wij weer : en viel op zijjjjjn x85.

Danique zegt daarna heel hard : Had. Als we dit op de fiets zingen gaat Danique bij de eerst Huh met gestrekte beentjes en bij de tweede huh weer naar beneden.

Als Danique het flesje op heeft zegt ze OP en als ze iets moois ziet zegt ze heel overdreven OOOHHHH. Er zitten nog weinig haartjes op haar hoofd, bij de oren werd het al wel zolang    (5 cm) dat Mama dat geknipt heeft. Demi kreeg van Sinterklaas een poppenbedje van plastic. Danique klimt daar steeds in en kan dan precies met gestrekte beentjes daarin zitten, schattig om te zien, alleen kan ze er dan niet meer alleen uitkomen en hoor je MMMHHHH (boos), als Mama haar dan niet snel genoeg eruit haalt laat ze zich eruit vallen. Het is nog steeds zo dat wanneer we Danique naar bed brengen, ze nooit huilt, soms iets brabbelt maar verder altijd direct gaat slapen, we staan er nog altijd versteld van, heel erg fijn is dat en ze slaapt tot de volgende ochtend, ook dan huilt ze niet, je hoort haar iets brabbelen en wacht gewoon tot we haar komen halen, heerlijk.

Als je Nee naar haar schud, schud ze ook heel heftig NEE. Sinds kort heeft ze een stuiterbal ontdekt en daarmee stuiteren in de keuken is toch wel heel erg leuk. Danique is dan net een klein katje, heel fanatiek erachteraan en weer gooien, totdat die bal onder de kast verdwijnt, dan ligt ze plat op de buik ernaar te kijken, maar haar armpjes zijn te kort, Mama moet ‘m dan maar even pakken en dan is het weer goed. Met popjes kan ze ook zo heerlijk knuffelen, OOOHHH zegt ze dan en geeft dan een dikke (natte) kus op het hoofdje van de pop en wiegt heen en weer. De grootste schik heeft ze als Demi achter haar aan kruipt in de keuken, iets bij de voetjes pakt en weer verder kruipt, ze schatert het uit. Ook is ze gek op de konijntjes. Met haar loopfietsje staat ze tijden voor de hokken te kijken. In dat loopfietsje is ze heel bijdehand, ze komt overal, helaas ook bij de viooltjes en plukt alle bloemen eraf (oooohhhh zei ze). Het leren lopen gaat steeds beter, nu loopt ze een heel rondje om het huis, met de handjes achter aan de bolderkar, zo leuk om te zien. Als ze kruipt vind ze het heel leuk om iets onder haar ene hand te leggen, een videobandhoes, een CD, de hele grote verjaardagskaart van Ruben, dat schuift lekker hard, grootste schik. Danique is een echte lachebek, als we bij de voetbal zijn komen we veel mensen tegen, tegen velen zegt ze : Hai!! (mensen lachen). Op donderdagochtend gaan we naar peuterzwemles, je bent de grootste rakker die erbij zit. Klap eens in de handjes gaat heel fanatiek, anderen lachen om je. Van de k
ant springen vanuit zithouding, (je hebt bijna geen tijd om te blijven zitten), en plons in het water, koppie onder, geen probleem.

08-05-2003

Vandaag gaat het lopen bij Danique goed. Ze stapt er alleen al een heel eind op los. Van een week tot een maand hiervoor was het nog met vallen en opstaan maar nu is het zover. Ze loopt echt. ’t Is nog echt een heel klein mensje en daarom ook zo schattig om te zien dat ze loopt. Wel fijn dat ze ’t nu kan want over een maandje gaan we op vakantie naar Menorca – Cala’n Bosch, daar hebben ze een heel groot zwembad en dan is het toch wel heel mooi als ze zich daar wat alleen in kan redden.

30-06-2003

We zijn op vakantie geweest naar Menorca. Wat een supervakantie. De reis verliep supergoed. We hadden geen vertraging, in het vliegtuig werden we met snoep en kadootjes zoet gehouden en alles was natuurlijk erg spannend en nieuw. Slapen op de heenreis, daar kwam het niet van. Eenmaal in het appartement was het helemaal te gekx85 een superzwembad, mooi appartement, mooi weer, alles OK.

We bleven 8 dagen, steeds mooi weer, alle dagen zwemmen. We zijn ook een paar keer naar zee geweest, nog geen 5 minuten lopen, dat was ook erg mooi, later in de week waren er alleen kwallen en zijn we niet meer geweest. Dat was niet erg want het zwembad was veel te mooi, dus maar niet naar zee. Danique kon zo het water in lopen, het liep heel geleidelijk af, het duurde wel 10 meter voordat ze met haar middel in het water stond, ze kon prachtig spelen met emmertjes, schepjes, ballen, het vliegtuigje, het bootjex85 Het was super! De terugreis verliep helemaal OK. Demi en Danique vielen allebei als een blok in slaap. In Nederland moesten we ze met duffe koppies het vliegtuig uit tillen. Opa en Oma stonden ons op te wachten en waren heel erg blij om ons weer te zien.

09-08-2003

We zijn met Tante Gees en Ome Jan een weekje naar Vijlen in Limburg geweest. Het was heel erg warm 30+ en we zaten in een stacaravan. De camping heet het Vijlerhof, ze hadden een klein zwembadje, maar dat was maar al te fijn. Even het koele water in was heerlijk. We gingen ook vaak naar het zwembad in Gulpen, een binnen en groot buitenbad. Danique ging van alle glijbanen af, geen probleem. Ze vertrekt geen spier, of ze het nu leuk vindt of eng, je ziet er niets aan. Ook het koude water was OK. Ome Jan en Tante Gees gingen ook mee zwemmen, dat was natuurlijk erg leuk. Ook zijn we nog naar een pretpark geweest, de Valkenier, net zoiets als de Julianatoren, erg leuk. Danique vond de paardjes die rond reden erg leuk, houten paardjes. We hebben daar 3 kindjes ontmoet, Daan, Meike en Maud. Danique noemde Maud altijd Muis, dat klonk zo leuk.

23 oktober 2003

Danique wordt een steeds groter rakkertje, maar wel een schattig rakkertje. Vanuit je kinderstoel gooi je van alles op de grond. Als Mama dan zegt dat je dat niet mag doen doe je het ijskoud nog 4x tot ik je op de gang zet. Huilenx85 en als ik dan vraag: ‘is Danique nu weer lief” zeg je; Ja! en is het weer over. Ik heb één keer gehad dat ik je op de gang zette (in het halletje dus) en dat je weinig zei. Toen ik de deur open deed om te kijken wat je aan het doen wat zei je : Klaar! Ik moest toen wel heel erg lachen. Met de pop spelen doet Danique ook erg graag, dat ziet ze natuurlijk allemaal van Demi. Met het rieten poppenwagentje lopen is zo mooi om te zien, ze is dan heel druk in de weer en loopt vele rondjes om het huis. Ook met de grasmachine doe je dat, heel ijverig. Ook wandelen met je plastic oranje hondje doe je veel, we hebben alleen een probleem als hij omvalt, want zelf oppakken dat wil je niet. Dan schreeuw je zo hard, dat Mama komt om te kijken wat er aan de hand is en dat die ‘m overeind zet. Dat was één keer. Daarna mocht je het weer zelf doen. Dat duurde even, maar nu doe je het toch zelf.  Sinds een paar weken loopt hier een poesje om het huis. We noemen ‘m Mickey. In het begin schreeuwde je het uit als Mickey bij je in de buurt kwam. Ook als je naar binnen wilde en hij stond midden in ’t pad schreeuwde je het uit. Maar nu, na een paar weken is dat helemaal voorbij. Je bent helemaal aan ‘m gewend. Je trekt ‘m aan zijn staart omhoog, wil ‘m brokjes geven. Bang zijn is helemaal over. Bijna alles wat je doet neem je over van Demi. Daarom ben je denk ik ook zo’n bijdehandje. Vandaag kwam je met een tros druiven in je mond de kamer bij Tante Gees en Ome Jan binnen, die had je van de schaal gepakt. Je kijkt dan van “is er iets?”, erg grappig.

Afgelopen zaterdag gingen we naar de markt. Met z’n drietjes, hand in hand, erg gezellig, nog even naar de Bruna en toen nog even naar de DA. Daar ging ’t mis.

De mevrouw achter de kassa gaf je een dropje, en toen je het op had zei je : “MEER”. Mama zei Nee, Jij zei MEER Toen zei Mama nee, we gaan naar huis, en werd Danique zo boos dat ze plat op de buik bij de kassa ging liggen, armen en benen in de lucht, huilen, boos. Mama heeft je opgegrepen en mee naar de auto genomen. Oh Oh, zoiets had je nog nooit gedaan (de dropjes waren vast hééél lekker).

Het naar bed gaan is nog steeds wonderbaarlijk. We leggen je weg, je zwaait en gaat slapen, geen kick! Heerlijk is dat. Je was een tijdje om 6.30 uur wakker, sinds een week is dat nu niet meer zo, hopen dat dat zo blijft. Het is nu vaak 7.30 uur. Dat is prima.

Waar we erg om moeten lachen is als Danique in de keuken aan het zingen is : ze zingt dan “Bassie-Ajiiii Bassie-Ajiiiiii en dat gaat maar zo door. Daarbij draait ze rondjes met de vuistjes in de lucht (holladiejee). Ze draait dan zolang dezelfde kant op dat ze er duizelig van wordt. Prachtig om te zien.

Als Danique klaar is met eten wil ze uit de kinderstoel. Erg lang hou je haar niet zittende. Ze gaat dan nog even bij Mama op schoot en Mama vraagt dan : Hoe heet Oma? Danique zegt dan Teintje. En Opa? Bat (soms zegt ze nog Bassie) en hoe heet de andere Opa? Jam. En Opa Jan en ?  Aatje. Hoe heet Tante? Sees. En Ome? Jam. Hoe heet Papa? Huhnee. En Mama? (dat is vaak te moeilijk maar als mama zegt Chr dan zegt ze Kista.

November 2003

We waren laatst bij de V&D en daar was een jongetje die gaf Demi een duwtje. Danique zag dat, liep erheen en duwde het jongetje weg, niet echt netjes maar wel heel erg grappig om te zien. Zo’n klein als je bent, 1 jaar (bijna 2) maar ze moeten niet aan je zus komen, dan kom je in actie. Ook als we een volle zaal inlopen ga je voorop, (Demi duwt je vaak al voor zich uit) maar dat maakt jou niet uit, jij maakt je nergens druk om.

One thought on “Dagboek van Danique 2003

  1. Oh wat bijzonder! Wat een mooie verhalen.

    Ik weet toch nog zo goed toen Niekie werd geboren. Direct de volgende dag mocht ik m’n meisje bewonderen. Ik weet nog heel goed wat ik aan had; een wit vest van de centro en een antreciet grijze Cars-broek. Oh, die speen!!! Die betekende zoveel voor Danique!
    Wie vond de tummie tub nou niet zo leuk…..was het deem of niekie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s