Archief | augustus 2008

Zondag 24 augustus 2008

Danique heeft geen koorts meer en haar mondje en oortjes zagen er vandaag ook weer iets beter uit, zei Dr. de Reus. Danique heeft vandaag niet zoveel geslapen als de dagen ervoor, nog anderhalf uur in haar stoel gezeten, later nog een uur en tussendoor een paar keer, ze was ook best alert! Soms gaf ze aan dat ze hoofdpijn had maar dat is maar even (vooral bij drukte in huis). Ze was nog wel een paar keer verdrietig en wees op papier aan; ‘ik wil zo graag met Demi spelen’, dan is ze zó sip en heel verdrietig, traantjes komen er niet, ze snikt wel en ze wrijft in haar oogje. Bijna iedere dag wijst ze aan; ‘ik wil lopen/spelen’, het is zó gruwelijk gemeen, bah! Hopelijk zijn morgen de bloedtests goed en kan het infuus eraf. Als we die vreselijke gevolgen van de chemo achter de rug hebben kunnen we weer verder kijken, (in ieder geval géén chemo meer, dat heeft haar alleen maar ziek gemaakt en niets goeds gebracht).

Zaterdag 23 augustus 2008

Danique heeft geen koorts meer en vandaag weinig tot geen pijn gehad (dankzij de pijnstilling). Haar mond ziet er nog vreselijk uit maar Dr. de Reus vond het er ‘rustiger’ uitzien, ook de oortjes. Maandag gaan ze het bloed nakijken om te zien of de bloedplaatjes weer zijn gestegen en of er gestopt kan worden met het antibiotica infuus. Ze heeft vandaag weer veel geslapen, we hebben nu een bed in de kamer, ze vindt het fijner om overdag bij ons beneden te zijn en wij ook! Ook heeft ze goed en veel gegeten vandaag, bambix, griesmeelpap en natuurlijk Hutspot van Oma, met haar handje langs haar wang maakt ze het mmmmm….-teken, altijd als ze hutspot eet, heerlijk om te zien. Drinken doet ze niet veel maar ze krijgt gelukkig vocht via het infuus (op ons aandringen). We moeten zelf zo bijdehand zijn, bloed wilden ze eerst ook niet geven terwijl haar HB 5,1 was. Op internet weer nagezocht en dan blijkt het wel nodig.  We moeten alles voorkauwen lijkt het, oorpijn moet door de antibiotica overgaan maar dat schiet niet op dus vroegen we zelf om oordruppels… dan schrijven ze het voor. In Duitsland is een Vit C infuus heel gebruikelijk, hier kennen ze het weer niet.. Al met al weinig goede ervaringen hier in NederImg_0948_4land.Img_0571Img_0927_2

Vrijdag 22 augustus 2008

Danique had vandaag gelukkig niet veel pijn, nog iets oorpijn, daar heeft ze druppeltjes voor gekregen. Haar mondje ziet er nog heel naar uit, allemaal witte blaren, op haar gehemelte, tong, wangen en haar keel doet ook pijn, daar zit het ook, vreselijk! Toch eet ze ondanks dat best goed. Ze moet 4x daags een gel in haar mond en doet dat natuurlijk weer dapper zonder zeuren, zó zó knap! Demi is vandaag weer naar Augusto geweest, hij kan via Demi Danique bereiken… Demi is deze week 3x geweest en vorig weekend zijn we met Danique nog 4x bij hem geweest, hopelijk kan hij wat goeds doen.. Img_0915_2

Foto van december 2006.

Donderdag 21 augustus 2008

Danique wou om 6 uur naar beneden en het ging redelijk, ze heeft in de stoel gezeten en op de bank gelegen. Om 9 uur was ze moe en heeft ze tot half 12 geslapen, daarna had ze wel weer veel pijn; oor, hoofd, maar vooral de aften in de mond en keel zijn erg pijnlijk en zien er vreselijk uit. Sterke pijnstilling gegeven en daarna ging het beter, met balletjes gegooid, in de rose rolstoel iets zelf gerold met één hand en ze was goed te pas. Om 2 uur werd ze weer moe en heeft ze tot 4 uur geslapen, daarna weer goed te pas. Goed gegeten, Oma had weer heerlijk gekookt en ze wou in bad, daarna is ze lekker gaan slapen.

Woensdag 20 augustus 2008

’t is afschuwelijk, wat oneerlijk, wat móet ons schatje doorstaan?!? Ze is zo flink, sterk en dapper! Ze sliep slecht, om half 4 riep ze, wou wat drinken en had pijn. Pijnstillers gegeven en weer even geslapen. Vanochtend zagen we dat ze zweertjes in de mond had, aften, en dat deed haar veel pijn. Ook klaagde ze over oorpijn, pijn naast de neus en aan de neus, hoofdpijn en rond het middaguur werd het zo erg dat we de dokter hebben gebeld. Hij heeft haar zwaardere pijnstillers gegeven en ze heeft anderhalf uur geslapen, daarna was de pijn minder en was ze redelijk goed te pas. Ze krijgt via het infuus nu medicijnen tegen de aften en vocht omdat ze niet al te veel drinkt, ook nog antibiotica, waarschijnlijk t/m zondag. Ondanks de blaartjes in de mond heeft ze wel iets gegeten en gedronken. Ze heeft ook weer wat meer kleur door het bloed van gister. Door de chemo zitten we nu in deze ellende, géén weerstand. Het heeft niks goeds gebracht voor ons gevoel al zegt het ziekenhuis dat het misschien al veel slechter was geweest als we geen chemo hadden gedaan (wij denken daar anders over, hebben nooit een goed gevoel bij chemo gehad).

Dinsdag 19 augustus 2008

Danique heeft vandaag een zakje bloed via infuus gekregen omdat haar HB 5,1 te laag was (door de chemo). Gisteravond en vannacht heeft ze doorlopend antibiotica infuus gehad en daar was ze vandaag al wel wat door opgeknapt, ze heeft iets gegeten, iets gedronken, was weer bijdehand, ze vroeg of ze suiker moest na het infuus want dat moest ze bij Wieger in Duitsland na het infuus ook altijd, ze houdt zelf alles in de gaten, soms herinnert ze ons aan het geven van vitamines e.d. Ze wil ook altijd alles weten wat wij bespreken met doktoren, dan zit ze met haar hand bij het oor; "wat zeggen jullie?" Ze was weer meer alert vandaag, goed teken. Vanavond weer aan het antibiotica infuus, waarschijnlijk t/m vrijdag.

Maandag 18 augustus 2008

Zware dag vandaag. Vanaf zaterdag slaapt Danique bijna de hele dag, we maken ons grote zorgen. Zondag ook heel moe, weer bijna de hele dag geslapen.  Dr. de Reus gebeld, hij kwam langs, we namen de koorts op; 38,2  wel verhoging maar niet heel verontrustend. Vanochtend ook koorts opgenomen 39,5 dus weer gebeld met De Reus en hij wilde bloed laten prikken. ’s Middags blijkt dat Danique een tekort aan witte bloedlichaampjes heeft en de kans op een infectie groot is dus moesten we naar het Ziekenhuis om een infuus te laten aanbrengen en ze kreeg gelijk daarna de antibiotica en vocht toegediend want drinken ging de laatste dagen ook niet meer. Wat een gedoe, om half 5 waren we in het ziekenhuis, om half 8 weer naar huis, wat moet ’t schatje veel doorstaan, ze is zo superdapper, onvoorstelbaar..