Zondag 31 augustus 2008

Danique heeft vandaag niet veel geklaagd over pijn maar was hééééél verdrietig. Ze zegt steeds dat ze wil lopen, NU! zegt ze dan en de tranen rollen over haar wangen. Dit is zo afschuwelijk, tegen pijn kunnen we haar wat geven maar met dat verdriet kunnen we zo weinig.. het is zo gruwelijk gemeen. Ze ziet iedere dag alle kinderen om haar heen; rennen, fietsen, spelen, zwemmen en zij zit daar maar in haar stoeltje en kan niets beginnen. Praten gaat erg moeizaam maar ze heeft vandaag wel 10x gezegd; ‘ik wil lopen, NU!’ en dat komt er heel duidelijk uit, ze is zóóó boos en teleurgesteld. Morgen gaan we weer naar Augusto, ze wil niet opgeven, dat komt er steeds overduidelijk uit, ze wil beter worden en we hebben haar beloofd daar alles aan te zullen doen maar dat het wel héél moeilijk is.

One thought on “Zondag 31 augustus 2008

  1. Lieve schat van een meid,

    We staan allemaal met onze rug tegen de muur. Al zou ik alles moeten opgeven, mijn hele vermogen, als dat ervoor zou zorgen dat je weer alles kunt doen, dan teken ik daar direct voor!!!! Geen moment hoef ik daar over na te denken. Nogmaals meisje; zet door!! Je bent zoooow sterk en krachtig!! Ik denk steeds aan je; als ik naar bed ga, en als ik op sta. Het is zooooow ontzettend oneerlijk wat jou wordt aangedaan.
    Hel veel liefs van je suiker- oompie xxx

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s